Opinie: Europa verdeeld over winning schaliegas, wat doet Nederland?

Opinie: Europa verdeeld over winning schaliegas, wat doet Nederland?

Deze week werd bekend dat Shell en Chevron een nieuwe deal hebben gesloten over het winnen van schaliegas in Oekraine. Beide bedrijven investeren in totaal 370 miljoen dollar in de twee projecten. Niettemin merken ze ook nu al op dat de ‘kosten’ kunnen gaan oplopen. Daarmee dekken de concerns zich nu al in, en erkennen ze de risico’s die er zijn op technologisch en maatschappelijk gebied, met alle economische gevolgen van dien.

Potentieel

Het winnen van schaliegas is ook geen sinecure, vooral vanuit technologisch oogpunt. Het is een nieuwe methode, die volgens experts technologisch nog niet helemaal is uitontwikkeld. Tegelijkertijd lonken voor de (‘corporate’) olie – en energieconcerns gouden kansen. CEO Peter Voser van Shell spreekt over een ‘revolutie in gasland’. Dat dit gas op diepe gronden een warm welkom vanuit het bedrijfsleven krijgt, is niet verrassend. Het is een nieuwe loot aan de energieboom, die economisch volledig uitgemolken kan worden.

Schaliegasvelden

Het Amerikaanse Energy Information Administration heeft wereldwijd de schalievelden in kaart gebracht (zie hieronder). Opvallend is dat er ook binnen Europa een groot potentieel in het verschiet ligt.

Omstreden methode

Ondanks de nieuwe economische mogelijkheden voor vooral grotere energiebedrijven die de investeringen kunnen dragen, is de winning van schaliegas niet onomstreden. Sterker nog, het zorgt voor verdeeldheid in Europa. Frankrijk heeft een drietal vergunningen ingetrokken. Sarkozy zag weliswaar de economische kansen, maar vond de risico’s te groot. Een van de tegenargumenten is dat de chemicaliën die gebruikt worden bij het boren of ‘kraken’ van het gesteente, schadelijk zijn voor het grondwater. Met alle gevolgen van dien voor het milieu en het drinkwater. Duitsland twijfelt, ook nadat de EU een kritisch rapport over de methode heeft opgesteld (zie bijlage). In Polen en Oekraïne lijkt er minder weerstand te zijn, want daar wordt de praktijk toegestaan. Zelfs in de VS, waar de praktijk veelvuldig is toegepast en waar Obama ook gouden kansen zag in de techniek, klinken nu tegengeluiden. Onder meer een onderzoek van de EPA (Environmental Protection Agency) heeft aangetoond dat er een verband bestaat tussen het winnen van schaliegas en besmetting van grond – en drinkwater. Overigens lijkt CEO Peter Voser van Shell ook de gevoeligheid te beseffen van van schaliegas. Voser ziet schaliegas als een ‘natuurlijke partner’ van wind – en zonne-energie. Een goed bedoelde, maar ook opmerkelijke uitspraak. De potentiele risico’s van het winnen van schaliegas lijken niet vergelijkbaar met de methoden om wind – en zonne-energie te genereren. De naam ‘natuurlijke partner’ lijkt toch voornamelijk een marketing term en bedoeld om eventuele commotie te verzachten.

Nederlandse positie

En Nederland? Nederland ‘onderzoekt’ de mogelijkheid van schaliegas. Na de zomer komt Economische Zaken met een rapport daarover naar buiten. Minister Verhagen moest – na protest van enkele Brabantse gemeenten en burger – en milieugroepen – zijn ambities op het gebied van schaliegas voorlopig inslikken. Het is nu de vraag of het Britse bedrijf Cuandrilla de vergunningen krijgt om in Nederland te gaan boren. Eerder wees een rechtbank de eerder verstrekte vergunningen af. De vraag is of het ministerie met een valide verhaal de maatschappelijke en politieke onrust die is ontstaan over deze praktijk kan weerspreken. Of dat het toch de kant kiest van landen als Frankrijk en waarschijnlijk ook Duitsland.

LinkedIN-discussie

Wat vindt u van schaliegas en wat zou het standpunt van de Nederlandse regering moeten zijn? Discussier mee op onze LinkedIN-groep van Energiebusiness.

Rapport EU over schaliegas

Impacts of Shalegas on Environment and Human Health Europe Gaz 1