Onafhankelijke informatiebron over innovatie in de energiesector.

Opinie Rob de Wijk: “Ooit van guar gehoord?”

door Wessel Simons op 13 augustus 2012 4 reacties

in Columns

Post image for Opinie Rob de Wijk: “Ooit van guar gehoord?”

Door Rob de Wijk (directeur The Hague Centre of Strategic Studies) – Ooit van guar gehoord? Tot voor kort ik ook niet. Uit deze bonensoort wordt een goedje gebrouwen dat essentieel is voor het proces van ‘fracking’ om schaliegas uit de grond te halen. Guartekorten hebben echter tot grote onrust bij de gasmaatschappijen in de Verenigde Staten geleid. Hun winsten staan onder druk omdat de prijzen van de bonen in 2012 drastisch zijn gestegen. Misoogsten in de belangrijkste guarproducerende landen India (tachtig procent
van de wereldproductie) en in mindere mate in Pakistan zijn daar debet aan. Daarnaast spelen in die landen endemische vormen van corruptie, uitbuiting en kinderarbeid op de guarvelden. Naast deze problemen noemde Maplecroft, een bedrijf dat zich met risicoanalyse bezighoudt, het totaal ontbreken van enige vorm van regulering van de guarmarkt, die nodig is voor een stabiele supply chain.

Schaliegas

Het verhaal over de problemen met guar trok mijn aandacht omdat de Amerikanen wat hun toekomstige energievoorziening betreft, hun kaarten in belangrijke make op schaliegas zetten. Door de ontdekking van dit gas, dat zich tussen gesteentelagen bevindt en dat door middel van het ondergronds kraken van dat gesteente uit de bodem kan worden gehaald, zou Amerika’s gasvoorziening in één klap tot in de verre toekomst gegarandeerd zijn. Inmiddels worden terminals bedoeld voor de import van vloeibaar gas, LNG, omgebouwd tot exportterminals voor schaliegas. In Europa loopt de discussie niet zo makkelijk. Hier wordt gevreesd dat door ‘fracking’ onherstelbare milieuschade wordt aangericht. Een van de vrezen is dat het broeikasgas methaan ongecontroleerd vrijkomt. Een land als Frankrijk heeft inmiddels besloten af te zien van de productie van schaliegas; in Nederland loopt de discussie nog.

Winbare voorraden bijgesteld

Het interessante van de Amerikaanse schaliegasdiscussie is dat door de guarproblemen de hosannastemming enigszins is aangetast. Maplecroft gaf aan dat inmiddels wordt geprobeerd de supply chain onder controle te krijgen door directe afspraken met boeren te maken en dat R&D-instellingen druk doende zijn substituten te ontwikkelen. Doorbraken worden echter niet snel verwacht. Bovendien stelde in augustus 2011 de US Geological Survey de inschattingen over de winbare voorraden met 80 procent naar beneden bij. Desondanks zit er nog veel in de grond, maar ook in de VS laten milieuactivisten zich steeds luider horen.

Trends 2030

Dit alles is van belang omdat de Amerikaanse president in zijn komende toekomstverkenning Global Trends 2030, die in november wordt gepresenteerd, naar verwachting schaliegas als potentiele game changer presenteert. Geopolitiek is de exploratie van schaliegas uiterst interessant omdat het de Amerikanen minder afhankelijk maakt van instabiele regimes die aanzienlijke risico’s voor de leveringszekerheid opleveren. Voor Washington geldt dat hoe minder de afhankelijkheid van buitenlandse energie is, hoe groter de politieke speelruimte op het wereldtoneel wordt. Dat laatste is cruciaal nu de wereldorde door de opkomst van China op zijn kop wordt gezet.

Schaliegas game changer?

Rond 2030 zou door deze ontwikkeling gas de rol van kolen kunnen overnemen, wat goed nieuws voor het milieu is. Schaliegas kan er ook toe leiden dat de elektrificering van de mobiliteit versnelt, waardoor de afhankelijkheid van olie wordt verkleind.
Door het guartekort en de neerwaartse bijstellingen van de gasreserves lijkt de vraag gerechtvaardigd of de conclusie dat schaliegas een game changer is niet wat prematuur is. Temeer omdat door de opkomst van schaliegas volgens de genoemde Amerikaanse toekomstvisie de prikkels afnemen om te investeren in onconventionele energie, zoals hydro-, wind- en zonne-energie. Als dit bewaarheid wordt, is de weg naar echte duurzame en hernieuwbare energie een nog veel langere dan voorzien.

Rob de Wijk is directeur van het The Hague Centre for Strategic Studies (HCSS) en professor Internationale Betrekkingen aan de Universiteit Leiden. In zijn column gaat hij in op de energievoorziening in het licht van de internationale verhoudingen.

Met dank aan Energiepodium.

Bron: Energiepodium

Met de tags: guar, Rob de Wijk, schaliegas

  • Robert de Bourgraaf

    Geachte heer de Wijk,

    Als ik iets van uw hand lees hecht ik daar altijd veel waarde aan. Wat betreft de potentie van schaliegas is er door sprekers op ASPO  conferentie in Wenen in mei j.l. veel interessants naar voren gebracht.
    Die lijkt door de ervaringen tot nu toe zeer beperkt, los van de guar problematiek.

    M.v.g. Robert de Bourgraaf, Dubourgraaf.

  • Niek

    Geachte heer de Wijk.

    Ooit van schaliegas fracken gehoord zonder het gebruik van zand, water en chemicaliën?
    Dus ook zonder guar?
    Kennelijk bent u niet op de hoogte van de nieuwste ontwikkelingen in de VS waar op dit moment veelbelovende proefboringen met deze nieuwe techniek worden uitgevoerd.

    Uw verhaal zie ik dan ook als een stukje politieke propaganda tegen schaliegas boringen in Nederland en past geheel in de lijn van de Nederlandse mainstream media vooral niets over de positieve ontwikkelingen te schrijven.
    Jammer.

    • http://www.krispijnbeek.nl Krispijn Beek

      Beste Niek,

      Als er geen water, geen zand en geen chemicalien aan te pas komen dan blijft er weinig over. Waarmee fracken ze dan bij die nieuwe techniek? En heb je een link waar meer te lezen valt over de nieuwe techniek die je bedoelt?

  • http://www.duurzamebrabanders.nl/blog Henk Daalder Windparken Wiki

    Schaliegas bronnen zijn relatief snel uitgeput, kunnen ze dat guar niet hergebruiken?
    Er zijn vast technieken om het weer uit de bodem te halen.

    En waar is de innovatie kracht van de VS gebleven, er zijn vast wel andere giftige stoffen die guar kunnen vervangen.

Previous post:

Next post: